Klik op een titel om het hele gedicht te lezen
Gefeliciteerd met jullie eigen huisje
Uw eigen nestje uw eigen thuisje
Maak er uw eigen zalige wereldje van
Waar je tevreden en gelukkig in leven kan
Tooi het met de dingen die je gelukkig maken
Zo van die gezellige...nou ja allerhande zaken
Gewoon de dingen die je graag om je heen ziet
Een mooi kastje een beeldje of ja een parkiet...
'T was nog heel vroeg in de morgen.
Het donker was nog niet helemaal verdreven door het licht.
En daar zaten we tussen 't lis verborgen.
Met de ogen op onze dobber gericht.
Zo met ons viertjes bij elkaar.
Ik als vader met mijn drie zonen.
Zo gezellig al tegaar.
Ja zo tevreden op onze bak te tronen....
Cowboy Djimmy zeer welgesteld
Reed te paard met veel geweld
Zwaaide zijn lasso door de lucht
Daarvoor was hij heel berucht
Hij stoof vooruit in volle vaart
Vervaarlijk zwaaiend op zijn paard
Holiooo Silver riep hij tegen zijn knol
Het sloeg hem een beetje in zijn bol
Hij riep : binnen de tien seconden...
Dank u moeke en vake lief
Dat je zolang wachtte op uw hartendief
Al moest je negen maanden wachten
Ik was steeds in jullie gedachten
Warm veilig was ik nog geborgen
Maar je was al voor mij aan het zorgen
Je maakte al een bedje voor mij gereed
Niet te hoog niet te lang en niet te breed...
Zacht scheen het zomerzonnetje door de wazige wolken
Wolken, nog zachter dan het donzig wit van zuivere wol
Wol, teder en warm en sterk van de schapen in de wei
Wei, met overvoed aan sappig groen en voedzaam gras
Gras, die door het zonnetje door de wolken werd beschenen
Beschenen, om het gras te laten groeien voor de schapen...
Wij hebben haar op de markt gezien
We stonden daar met zo'n stuk of tien
Geamuseerd te kijken naar uw hond
Met dat rode tasje in haar mond
Dat prachtige gezonde dier
Rechtop getrouw en fier
Kwispelend stond zij daar
Met haar glanzend bruinehaar
Vol verwachting keek zij naar u op
Zeg Mon die vrouw daar wie is dat
Ha, die daar met haar rode bloes
Och, dat is zo simpel als wat
Dat is de zuster van Loes
Die getrouwd is met Vincent
Ge weet toch wel met zijn grijze haar
Een boom van ne vent
Die zo zot is van haar
Hij wandelde op zijn gemak door het bos
Gebied
En keek dromerig naar de grote boom
Stronk
Met zijn zakdoek wreef hij over zijn bril
Glas
Toen stak hij deze weer in zijn broek
Zak
Door zijn propere bril keek hij naar het bos
Mos
Daar op die stronk zo fris en donker...