Klik op een titel om het hele gedicht te lezen
Vrijdag zesde februari tweeduizend en negen
Heel maar dan heel erg optimistisch gezien
Heeft de winter er bijna gelegen
Al vriest en sneeuwt het nog zo hard
Ik ben heel koppig op dat gebied
Want de lente kriebelt al in mijn hart
Kom nu niet af met 't is hartje winter waar
't Es kwestie van mijn verlangen naar de zon...
Er was een progarmma op TV over de natuur
Uit het leven gegrepen taferelen
Over mensen en dieren zuiver en puur
Het gezang van vogels uit honderden kelen
Het luide gebrul van de geweldige leeuw
De hyena met haar doordringend gelach
Een aap die ontwaakt met een geeuw
En de mooie landschappen die je daar zag...
Tik tak
Tikt de tijd
Tik tak
Ook het leven
Tik tak
Nog maar even
Tik tak
En we zijn er gewezen
Tik tak
Weer een seconde
Tik tak
Weeral eentje
Tik tak
Stop toch even
Tik tak
Stop nu toch
Tik tak
Daar zaten zij, zachtjes pratend aan de waterkant.
De een was wat donker de ander wat blonder.
De een was wat breder de ander wat smaller.
Maar elk met een hengel in de hand.
De oever was steil en glad maar toch droog.
En telkens gleden ze bij beetjes naar het water
Dan moesten ze zich weer schragen....
Dit nieuwe geurig roosje schenk ik jouw
Een eerste roosje aan de struik ontloken
Als teken van mijn liefde en mijn trouw
Ieder jaar zal ik je dat blijven geven
Het eerste roosje van die zoetgeurende struik
Zolang we hier samen zijn in dit leven
Een klein roosje met ook scherpe doornen aan
De sneeuw dwarrelt in miljoenen witte vlokjes neer
Dat heeft onze jonge poes nog nooit gezien
Zottig koerst zij in de sneeuwlaag over en weer
Grijpgraag spring zij naar de vallende vlokken
Werpt in haar wildheid sneeuw in de lucht
Onhoorbaar in de sneeuw als liep zij op sokken
Ze weet met haar goedgemutstheid geen blijf...
Ik vraag me af.
Waarom wil ieder toch de slimste zijn.
Ik vraag me af.
Waarom wil elk dan toch de sterkste zijn.
Heb ik ergens niet geleerd
dat alle mensen nederig moesten zijn.
Onze witzwarte kater houdt niet van water
Hij was altijd al een pure nattigheids hater
Het is een lieve dikke luiaard van een kat
Maar toch de schrik van elke muis of rat
Opeten doet hij niet, hij is meer gewent
Meneer eet alleen zijn merk, heel gekend
Die vieze beesten opeten! Wat dacht je wel...